Solliciteren

Binnenkort loopt mijn contract bij Alrijne Ziekenhuis af. Helaas, want ik had (en heb) het er naar mijn zin. Eind vorig jaar kreeg ik het nieuws te horen. De verlenging van een jaar werd vier maanden. Zo kreeg ik de tijd om naar een andere uitdaging te gaan zoeken.

Een uitdaging is het zeker want er zijn veel geestelijk verzorgers, maar minder vacatures om te verdelen. Het gemiddelde verzorgingstehuis of ziekenhuis mag bij een vacature rekenen op een stortvloed aan sollicitatiebrieven, met cv’s die klinken als een klok en opgeleukt zijn met jaren ervaring en een waaier aan graden, titels en diploma’s. Het is dus duidelijk dat ze je niet aannemen op je blauwe ogen of omdat je zo’n aardige persoonlijkheid hebt of leuk zingt. De selectie vooraf is streng en uitnodigingen voor een gesprek zijn schaars. Uitzonderingen daargelaten.

Zo kwam mij een aantal weken geleden een vacature onder ogen, strategisch gepost op mijn Facebookpagina door een goede vriendin. De Protestantse gemeente Beverwijk zocht een pastoraal werker. Meer specifiek: een ouderenwerker om de oudere gemeenteleden te ondersteunen. Dus stofte ik mijn curriculum vitae af, plaatste er nog wat recente wapenfeiten op en schreef een begeleidend epistel om, zoals dat heet, mijn motivatie toe te lichten.

Grote blijdschap natuurlijk toen al snel de uitnodiging kwam om op gesprek te komen. Deze uitnodiging werd al snel gevolgd door wat aanvullende informatie over de geschiedenis van de kerkgemeenschap, de gebouwen en andere nuttige weetjes. Op een druilerige woensdagmorgen reisde ik per trein af naar Beverwijk. De gesprekken vonden niet plaats in Beverwijk zelf, maar in het onder de rook van Tata Steel (Hoogovens) gelegen Wijk aan Zee.

De bus zette mij af vlakbij de Dorpskerk waar de eerste gespreksronde zou plaatsvinden. Een van de dames van de kerk had mij al gespot en wees mij vriendelijk op de ingang van de consistoriekamer. Gezeten aan het hoofd van een met een dik kleed bedekte tafel werd ik daar vriendelijk bevraagd en aan de tand gevoeld door een deel van de selectiecommissie. De sfeer was goed en ik merkte dat er een klik was. Zo werd het al snel tijd voor de tweede ronde. Een van de dames bracht mij daarom naar de nabijgelegen katholieke Sint Odolphuskerk voor het vervolg.

Onder de minzame blikken van paus Franciscus mocht ik opnieuw mijn verhaal doen, dit keer in aanwezigheid van de dominee. Ook nu ging het gesprek goed en zo kon ik erna weer naar huis. Een van de Wijkenaren was zo vriendelijk om me met de auto naar het station te brengen, zodat ik niet in de druilregen op de bus hoefde te wachten. Er waren nog een paar andere sollicitanten uitgenodigd en later die dag zou ik op de hoogte worden gebracht van wat er was besloten. Inderdaad kwam er ‘s avonds een telefoontje van de predikant. Ik was uitgenodigd voor een tweede gesprek. Blijkbaar had ik een goede indruk achtergelaten en de juiste snaar geraakt.

Nu, dat tweede gesprek is er niet gekomen en komt er niet. Het was al heel positief dat ik die uitnodiging kreeg, want ik voldeed niet aan alle eisen, zoals de juiste HBO-opleiding en een aantekening in het register van kerkelijk werkers van de PKN. Er moest dus worden gekeken of mijn opleiding (o.a. een Bachelor theologie) voldoende was. Helaas. De mensen van Hogeschool Windesheim, waar de vereiste opleiding wordt gegeven, rekenden uit dat er nog zeker een jaar tot anderhalf jaar studie nodig is om de juiste papieren te kunnen halen.

Dat was een tegenvaller. Het afgelopen weekend heb ik de bevindingen van Windesheim naar Beverwijk gemaild. Maandag belde ik de predikant en we hebben een lang gesprek gehad. Het was duidelijk dat een dergelijk traject voor iedereen te lang zou duren. Gaandeweg werd het ook duidelijk dat de lieve mensen van Beverwijk mij graag als hun pastoraal werker hadden willen aannemen. Met pijn in het hart moest de predikant nu het nieuws aan de anderen gaan vertellen.

Ondanks de teleurstellende uitkomst waren de woorden van de dominee ook weer een opsteker. Academisch, out of the box, goede zelfreflectie,  ervaring. Het waren zomaar een paar van de bemoedigende woorden die hij mij meegaf. Hij bood ook aan een aanbeveling te schrijven voor eventuele verdere sollicitaties.

Ik kijk op het hele gebeuren terug met een positief gevoel. Toch wel. De mensen van Beverwijk hebben me een waardevolle ervaring meegegeven en daar ben ik ze dankbaar voor. Ik gun ze dan ook alle goeds. Voor mij de taak  een nieuwe zinvolle uitdaging te vinden. Ik heb wel een idee. Wordt vervolgd dus. In vertrouwen.

Advertisements

One thought on “Solliciteren

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s